İlgisiz bir not olarak bu adamın reklam almasını çok tuhaf karşıladığımı belirteyim.

bu videoyu izledikten sonra:
Öyle bir Tanrı’dır ki sana kitap indirdi. Onun bir kısmı, manasıapaçık ayetlerdir ve bunlar, kitabın temelidir. Diğer kısmıysa çeşitli manalara benzerlik gösterir ayetlerdir. Yüreklerinde eğrilik olanlar, fitne çıkarmak ve onları tevil etmek için manaları açık olmayan ayetlere uyarlar. Halbuki onların tevilini ancak Allah bilir. Bilgide şüpheleri olmayacak kadar kuvvetli olanlarsa derler ki: Biz inandık ona, hepsi de Rabbimizdendir; bunu aklı tam olanlardan başkaları düşünemez.*(3:7)
bu ayeti yukardaki tartışmayla birlikte okumak ayeti daha kolay anlamamızı sağlıyor diye düşünüyorum. ayete farklı meallerden bakınız.
2. topluluk ayetin anlamını kesin olarak bilmeden güveniyor yani kazanıyor.

Bir yazar zaten X dilinde yazdığı aşikar olan bir kitap için neden 11 kez “bu kitap anlayın diye X dilinde yazılmıştır” desin? Dikkat, Fussilet 44 de insanlar “anlamıyoruz bu dil bize yabancı” demiyorlar “açıklanmalıydı” diyorlar. ARB kökünün “açık anlaşılır vs.” anlamı var. Acem de “kapalı dil, anlaşılmaz vs..” Ayrıca Arapça lisanı derken “el” takısı olması da gerekirdi. Hiç birinde yok! Google translate ye yazın otomatik “el” takısını koyuyor. Yazın “I know arabic language” çevirisi :”” ‘ana ‘aerif alllughat al earabia”””

Kuranın “mübin” olması onun “çalışılması” gereken bir kitap olduğu gerçeğini etkilemez. Kuranı o kadar uzun sene çalıştı iseniz buna şahit olmanız lazımdı. Mübin ifadesi en çok haksızlık yapılan ifadelerdendir. Acaba neden “mübin” deniliyor? “Çalış, çalıştıkça aradığını zaman içerisinde bulacaksın” diyor yani.

Kuranda geçen “salat” ifadelerine toptan bakınız (99 yerde geçer) Bu ayetleri önü ile arkası ile düşünerek okuyunuz. “Kuranı çalışmak” anlamına sürekli vurgu yapıldığını göreceksiniz. Hem bireysel çalışma hem de toplu (beyin fırtınası) çalışmaya devamlı vurgu yapılır.

Kuran ayrıca “şahit olma” ilkesini benimser. Yani benim çalışma notlarım bir başkası için sadece bir yardımcıdır. Her insan teki bizzat kendisi çalışıp “şahit” olmalıdır.

Kuran’a öncelikle “güvenmek” lazım. Bu güven bilgi ile olur. Çalışırsınız şahit olursunuz ve sonra “güvenirsiniz (iman) … Ben Kurana güveniyorum. Fakat “karınca” meselesi değil Süleyman peygambere ilişkin anlatının hiç bir yerini anlamıyorum. Bir çok sorum var. Ama kitaba güvendiğim için “acele etme, anlayacaksın” uyarısına uyuyorum. Öte yandan “bu konuda araştırma yap, bilim yap” uyarısını da biliyorum.

Kuran metni “statik bir metin (eskilerin masalları) değildir, dinamik bir metindir. Sen Süleyman anlatısını anlamak istiyorsan bu konuda bol bol dış kaynaklı okuma araştırma yapacaksın, Kuran da sana kelimeleri ile, kullandığı gramer yapısı ile ve yazmadıkları (hikmet) ile yol gösterecek, doğru yolda olup olmadığın hakkında “hatırlatma” yapacak.

Kurana bakıp “karınca konuşur mu?” deyip kitabı kapatanlar üç şeyi gösteriyor:

-Sakınanlardan değil
-Kurana güvenmiyor
-Doğru yöntemle çalışmamış

Evet “karınca konuşur mu?” bunu ben de soruyorum ama şu an bunu anlamak zorunda değilim, belki hiç anlamadan öleceğim. Ama ben “gaybe güvendiğim” için araştırmaktan yılmayacağım.